نویسنده: مجتبی قلی پور (پژوهشگر ارشد مقیم) | ۲۲ خرداد ۱۳۹۲
اردوغان نخست وزیری است که به گونه ای دموکراتیک انتخاب شده است اما به نحو فزاینده ای غیردموکراتیک عمل کرده است. او و حزب متبوعش دموکراسی را به اشتباه مساوی با تحمیل خواست اکثریت بر همگان می دانند و این بحران دموکراسی در ترکیه است.
۱۸ خرداد ۱۳۹۲
ترکیه برای بهتر کردن چهره خود به عنوان الگویی کارامد، برای کاستن از تبعات حکومت اقلیم کردستان عراق و سرانجام برای از بین بردن پاشنه آشیل داخلی اش در برابر رقبای فرامنطقه ای و منطقه ایش مجبور است تا به مذاکرات خود باعبدالله اوجالان در ایمرالی ادامه دهد.
نویسنده: کیهان برزگر | ۴ خرداد ۱۳۹۲
به هم پیوستگی مسائل داخلی با مسائل منطقه ای در نتیجه تحولات عربی اگر به درستی مدیریت شود می تواند برای ایران یک فرصت باشد. تاکنون ایران با جنبش های اسلامی (توده ها) روابط برقرار می کرد اکنون همزمان با دولت های عربی هم روابط نزدیک دارد. با این تحول رفته رفته رویکرد منطقه گرایی در برابر رویکرد بین الملل گرایی تقویت می شود.
نویسنده: سیامک بهرامی | ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۲
در نهایت اینکه به رغم حمایت بیش از 88 درصد ترکها و 97 درصد کردها از فرایند مذاکرات صلح، با توجه به روند صلح میان ترکیه وکردها چشم انداز چندان روشنی برای اینکه این مذاکرات صلح به نتیجه مثبتی برسد،وجود ندارد.
۹ اردیبهشت ۱۳۹۲
استقبال از عذرخواهی اسرائیل در پایان مکالمه ای یک ساعته نشان می دهد که این تصمیم از سوی دولتمردان ترکیه به عنوان گامی منطقی برای اعاده حیثیت و در عین حال نیل به منافع ملی به نوعی از پیش تعیین شده بوده است.
نویسنده: سید اسداله اطهری (ناظر علمی) | ۳۰ فروردین ۱۳۹۲
در خصوص روابط خارجی، غرب گراها، نه تنها خواهان همگرایی ترکیه با نظام دولت های اروپایی و غرب بودند بلکه به مشارکت با نظام اجتماعی اروپایی به معنای کامل علاقه مند بودند. در واقع باور آن ها این بود که زمانی که ترکیه خودش را کاملاً مطابق با استانداردهای تمدن غربی اصلاح نماید آنگاه غرب از ترکیه استقبال خواهد نمود.
نویسنده: محمد یزدان پناه | ۲۱ فروردین ۱۳۹۲
به طور کلی، واشنگتن و آنکارا نیاز متقابل استراتژیک به یکدیگر دارند. بر این مبنا هر دو کشور در تلاش برای مهیا کردن شرایط جهت تداوم و تعمیق همکاری های خوددر ابعاد مختلف هستند.
نویسنده: کیهان برزگر | ۲۶ اسفند ۱۳۹۱
راه حل بحران سوریه همانند دیگر حوادث در خاورمیانه همچون بحران های عراق و افغانستان در تقویت نگاه منطقهای نهفته است. در عراق هم تا زمانی که آمریکا حاضر به قبول نقش ایران و گفتوگو نشد، ثبات نسبی در عراق بوجود نیامد.
نویسنده: کیهان برزگر | ۲۳ اسفند ۱۳۹۱
تنها موضوع هسته ای می تواند مبنايی براي گفتگو های دوجانبه و مستقيم ميان ایران و آمریکا شود، نه مسائل و موضوعات منطقه ای.
نویسنده: محمد یزدان پناه | ۲۰ اسفند ۱۳۹۱
آنکارا، جهت ایفای نقشی پررنگ تر در بحران های منطقه ای نظیر سوریه و عراق، نیازمند رهایی از تنگناهای امنیتی و هویتی داخلی می باشد. در صورت تضعیف یا حل بحران کردها در داخل ترکیه، فرصت بازیگری و احیانأ مداخله گری بیشتری نصیب این کشور می شود.
