سیاست تحریم مانع از مذاکرات جدی هسته ای می شود*
نویسنده: کیهان برزگر | ۲۸ بهمن ۱۳۹۰
سیاست تحریم و فشار غرب علیه ایران با اعمال تحریم های جدید اتحادیه اروپا بر واردات انرژی از ایران وارد مرحله جدیدی شده است.
نویسنده: کیهان برزگر | ۲۸ بهمن ۱۳۹۰
سیاست تحریم و فشار غرب علیه ایران با اعمال تحریم های جدید اتحادیه اروپا بر واردات انرژی از ایران وارد مرحله جدیدی شده است.
نویسنده: قاسم ترابی | ۱۹ بهمن ۱۳۹۰
بدلیل تاثیرگذاری کشورهای منطقه بر فرایندهای سیاسی عراق میتوان پیش بینی کرد که عراق در ماه های آینده روزهای پرالتهابی را پشت سر خواهد گذاشت و بی ثباتی و تنش حرف اول را در این کشور خواهد زد.
۱۵ بهمن ۱۳۹۰
اولويت اول سیاست خارجی حزب عدالت و توسعه بر عضويت تركيه در اتحاديه اروپا مبتنی است. این حزب، تركيه را بخشي از اروپا مي داند به همین دلیل معتقدند بايد در گروه تشكيلات اروپايي شركت كنند.
نویسنده: علی ولیقلی زاده | ۱۹ دی ۱۳۹۰
درحال حاضر دياسپورای ارمنی يکی از قدرتمندترين دياسپوراهای فعال در جهان محسوب می شود که مهم ترين نمود سياسی آن را بايد تأسيس لابي ارمنی در برخی از کشورهاي اروپايي، آمريکايي و آسيايي دانست.
نویسنده: سیامک بهرامی | ۱۴ دی ۱۳۹۰
آمریکا و اروپا هر چند کردها را به سبب گرایشات سکولاریستیشان می ستایند اما در برخورد با مسئله استقلال آن ها ملاحظه کارتر از اسرائیل عمل خواهند کرد و سایر متحدین خود را هم در نظر می گیرند.
نویسنده: کیهان برزگر | ۱۰ دی ۱۳۹۰
متاسفانه کشورهای غربی در طول این سالها همچنان در حال اعمال سیاست های تحریمی و تهدیدات نظامی علیه ایران هستند اما این کشورها باید توجه داشته باشند که ایران هیچ گاه در شرایط فشار تن به مذاکره نمی دهد.
نویسنده: قاسم ترابی | ۱۰ دی ۱۳۹۰
عربستان سعودی از جمله کشورهای منطقه است که کم ترین میزان حقوق و آزادیهای سیاسی و اجتماعی در آن وجود دارد.
۱۰ دی ۱۳۹۰
اردوغان كه به تفاوت هاي فرهنگي، اجتماعي و سياسي تركيه و اتحاديه اروپا به خوبي آگاه است سعي مي كند با شعارهاي دموكراتيك درخصوص بحران اعراب، متناسب با معيارهاي كپنهاگ در مورد روند پيوستن به اتحاديه اروپا حركت كند.
نویسنده: حسین دهشیار (ناظر علمی) | ۵ دی ۱۳۹۰
منافع ملی ترکیه به گونه ای که ساختار قدرت حاکم به رهبری طیب اردوغان تعریف می کند با منافع و نیازهای غرب به رهبری آمریکا کاملاً گره خورده است.
نویسنده: سیامک بهرامی | ۵ دی ۱۳۹۰
جنبش های عربی حرکت هایی اعتراضی منتج از فرایندهای تاریخی و پویایی های خاص این جوامع هستند که در این میان متأثر از انتخاب های ساختاری کلان، اسلام در این اعتراض نقشی کانونی را عهده دار است.