۹ اسفند ۱۳۸۹

نزاع بر سر تقسیم قدرت به عنوان مسئله ای دیرینه در خاندان پادشاهی عربستان سعودی، همواره سلطنت سعودی ها را به چالش طلبیده است.

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۸ اسفند ۱۳۸۹

حضور فعال ایران در منطقه و نزدیکی بیشتر با احزاب و گروه های شیعی بیشتر در چارچوب «نیاز متقابل استراتژیک» ایران و دولت ها و ملت های دوست شیعه در پاسخ به تهدیدهای نظامی آمریکا و رژیم اسراییل است.

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۲۱ بهمن ۱۳۸۹

دیدگاه غالب نزد نخبگان سیاسی حاکم در ایران و آمریکا اینست که با وجود تضادهای عمیق ایدئولوژیک، سیاسی و استراتژیک بین دو کشور در مسائل منطقه ای و جهانی و همچنین عدم وجود اجماع داخلی هرگونه گفتگوی مستقیم و استراتژیک بین دو طرف در شرایط فعلی ممکن نیست.

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۱ بهمن ۱۳۸۹

اجلاس استانبول نقطه عطفی برای "اعتمادسازی" است زیرا چالش اصلی در مذاکرات ایران و گروه ۱+۵ این است که دو طرف بهم اعتماد ندارند.

نویسنده: سید حسین موسوی (رئیس مرکز پژوهش های علمی و مطالعات استراتژیک خاورمیانه)  |   ۲۸ دی ۱۳۸۹

اين نوشته مي‌كوشد سخنان مسئول سياست خارجي كشور را در قالب استراتژي ايمن‌سازي روابط ايران با حلقه پيراموني‌اش مورد بررسي قرار داده و اهميت و نتايج ميان مدت و بلند مدت آن را دسته‌بندي كند

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۲۷ دی ۱۳۸۹

پرونده هسته‌ای ایران به این زودی‌ها بسته نخواهد شد و باید انتظار داشت که ایران از طریق این پرونده وارد مسایل استراتژیک منطقه‌ای و جهانی شود که به نوبه خود می تواند یک فرصت باشد.

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۱۸ دی ۱۳۸۹

در حالی که «اعتمادسازی» مهمترین عامل در پیشبرد مذاکرات هسته‌ای بین ایران و گروه 1+5 است، در آستانه دور جدیدی از مذاکرات در استانبول در هفته اول بهمن 1389، آمریکا صحبت از دور جدیدی از تحریم‌ها علیه ایران می‌کند

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۸ دی ۱۳۸۹

موفقیت مذاکرات آینده بین ایران و گروه ١+٥ در استانبول در ژانویه ٢٠١١ منوط به خروج از افسانه های موجود غرب در نوع نگاه به برنامه هسته ای دارد

نویسنده: حمید احمدی (ناظر علمی)  |   ۲۹ آذر ۱۳۸۹

خارج ماندن علاوی از صحنه قدرت از شگفتی ها و در عین حال پیچیدگیهای سیاستهای عراق کنونی است که در سایر کشورهای خاورمیانه ای کمتر مشاهده می شود. چانه زنی های 9 ماهه نخبگان سیاسی عراق که در تاریخ جامعه مدنی خاورمیانه بی سابقه است،

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۲۰ آذر ۱۳۸۹

یکی از عناصر اصلی دولت سازی این است که چطور گروه های سیاسی و مردم یک کشور بتوانند گرد یک هدف خاص دور هم جمع شوند. به عبارت دیگر به یک هویت سیاسی مشترک اعتقاد داشته باشند و برای حفظ و تقویت آن مبارزه کنند