نویسنده: شهره پولاب  |   ۲۹ دی ۱۳۹۵

در اول دسامبر 2016 ولادیمیر پوتین در سیزدهمین نطق سالانه اش در کاخ کرملین در ارتباط با اولویت های داخلی و خارجی روسیه نکاتی را عنوان کرد که همه اقطاع اوراسیا را در برمی گرفت و گویی تئوری هارتلند پوتین نوشته می شود.

نویسنده: سید حسین موسوی (رئیس مرکز پژوهش های علمی و مطالعات استراتژیک خاورمیانه)  |   ۲۷ دی ۱۳۹۵

فرضیه پاره‌کردن برجام از سوی دونالد ترامپ به طور کلی منتفی است؛ زیرا ایالات متحده آمریکا، کشوری است که رفتارش نهادینه شده است و رئیس‌جمهوری این کشور نمی‌تواند از روی نهادهای ساختاری پرش کند.

نویسنده: قدیر نصری مدیر گروه بررسی روندها و جریان‌های فکری در خاورمیانه + ناظر علمی گروه مفاهیم و متن های اساسی  |   ۱۵ دی ۱۳۹۵

حدود یکصد سال است که خاورمیانه در تعقیب سناریوی خوب دویده است، اما آنچه نصیب‌اش شده یا بد بوده یا زشت. نمی‌توان همه تقصیر را به دوش تقدیر نهاد و تدبیر استراتژیک لازم است که امید می‌رود با پژوهش‌های آگاهانه میسر گردد. 

نویسنده: سید حسین موسوی (رئیس مرکز پژوهش های علمی و مطالعات استراتژیک خاورمیانه)  |   ۱۵ آذر ۱۳۹۵

واقعیت این است که اگر کشورهای عربی و اسلامی و نیز جنبش غیرمتعهدها اگر از فرصت به وجود آمده برای بسیج افکار عمومی جهان و بهره‌گیری از تمامی ظرفیت‌های جهانی به منظور متوقف کردن روند مخاطره آمیز اقدامات اسرائیل در سرزمین‌های اشغالی فلسطین استفاده نکنند، همین کشورهای غربی می‌توانند از کشورهای عربی و اسلامی گلایه کنند که برای بهره‌گیری از ظرفیت‌های جهانی به منظور حل و فصل عادلانه مسئله فلسطین دست به کار نشدند و موضوع فلسطین را به یک شعار سمبلیک برای کسب مشروعیت اجتماعی و سیاسی تبدیل کردند.   

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۷ آذر ۱۳۹۵

چند‌جانبه‌گرایی در سیاست‌خارجی در ابعاد مختلف سیاسی‌، ‌امنیتی و اقتصادی، بهترین سیاست برای مواجهه با آمریکا در دوران ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ است. گسترش دیپلماسی در عرصه منطقه‌ای و جهانی و همزمان، تقویت قدرت بازدارندگی و اقتصاد ملی با هدف کاهش آسیب‌پذیری کشور، می‌تواند آمریکای دوران ترامپ را مدیریت و مهار کند.

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۳۱ مرداد ۱۳۹۵

راه حل بحران سوریه در همکاری چندجانبه با حضور همه دولت های درگیر و به خصوص ایران است نه همکاری های دوجانبه روسیه و آمریکا که منجر به بدبینی بازیگرانی مثل ایران می شود و به تبع اجماع سیاسی لازم را برای ورود به راه حل سیاسی از بین می برد. سیاست همکاری با همه کشورها در یک قالب چندجانبه، مطمئنا قدرت و ارزش راهبردی ایران را بهتر به چشم دیگران می آورد. 

نویسنده: محمد تقی جهانبخش  |   ۳۰ خرداد ۱۳۹۵

در شرایط فعلی آثار توافق منعقده شده برای کشورهای متعاهد در سه حوزه ژئوپلیتیکی، اقتصادی و سیاسی ـ امنیتی قابل توضیح و تشریح به‌نظر می‌رسد. 

نویسنده: پیمان یزدانی جواد حیران نيا (مدیر گروه)  |   ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۵

جیبوتی که در شاخ آفریقا قرار دارد، به علت دسترسی آسان به آب های بین المللی - مشرف به دریای سرخ و باب‌المندب- و ارتباط زمینی با کشورهای مرکزی قاره آفریقا از اهمیت استراتژیکی خاصی برخوردار است. به همین علت کشور کوچک «جیبوتی» بر خلاف وسعت کم و نبود منابع مهم انرژی در آن، از لحاظ ژئوپلیتیک اهمیت بالایی دارد و این مسأله از دید قدرت های جهانی  پنهان نمانده است.

نویسنده: سيدعلی نجات  |   ۲۲ اسفند ۱۳۹۴

بحران سوريه نمونه‌ای بارز از شکل‌گیری يک منازعه در ابعاد استراتژيکی در سياست بين‌الملل و گسترش درگيری‌های سياسی و امنيتی در نظام منطقه‌ای خاورميانه، ميان قدرت‌های بزرگ و متحدان منطقه‌ای آنها است. این امر در صورت پافشاری هر یک از بازیگران می‌تواند ضمن به مخاطره افتادن منافع و تحمیل هزینه‌های گزاف برای آنها، امنیت منطقه و چشم‌انداز ثبات در آن را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۱۹ اسفند ۱۳۹۴

برجام در پرتو فهم درست قدرت های جهانی از ضرورت پذیرش نقش منطقه ای ایران در تامین صلح و امنیت منطقه ای و به خصوص مبارزه با تروریسم داعش اجرایی گردید. سیاست خارجی ایران باید از ظرفیت ژئوپلتیک دوران پسا برجام و روابط متعادل با قدرت های بزرگ برای رفع تنش های منطقه ای و پیشبرد رویکرد توسعه ای و رونق اقتصادی استفاده کند.