کلیدواژه

تعداد 100

همکاری ایران و ترکیه شرط لازم برای حفظ مرزهای حاکمیتی منطقه

نویسنده: حسین مفیدی احمدی  |   ۲ اردیبهشت ۱۳۹۴

به دو دلیل ایران و ترکیه مهمترین و مشروع ترین قدرت های منطقه برای همکاری در راستای حفظ نظام های دولت- ملت موجود هستند. دلیل اول، ثبات نسبی نهادهای حکمرانی دو کشور ایران و ترکیه و دلیل دوم، تغییر درک از تهدید دوجانبه بعد از روی کار آمدن حزب عدالت و توسعه در ترکیه.

یمن در گرداب جبر ژئوپلیتیک

نویسنده: رضا اختیاری امیری  |   ۲۶ فروردین ۱۳۹۴

در یک جمع بندی کلی می توان اظهار نمود؛ شرایط ژئوپلیتیکی یمن موجب شده است تا یک ائتلافی با محوریت آمریکا- عربستان و اسرائیل شکل بگیرد که هدف غایی آن سرکوب حرکت های انقلابی مردم یمن و ایجاد یک حکومت دست نشانده می باشد و این کار به منظور یافتن توان در جهت تامین منافع هر سه محور که نماینده طیف های غربی، عربی و صهیونیستی می باشند، صورت می گیرد.

نگاه عربستان به تحولات یمن در دوران ملک سلمان

نویسنده: محمد‌رضا حق‌شناس  |   ۲۸ اسفند ۱۳۹۳

به دلیل موقعیت جغرافیایی و جبر ژئوپلیتیک، روابط منطقه ای ایران و عربستان به یکدیگر پیوند خورده است و هر دو کشور به این واقعیت معترف هستند. چرا که هر دو کشور همواره در منطقه خواهند بود و مشکل نمی تواند به جای دیگری منتقل شود. از این رو با تشدید بحران های منطقه ای به ویژه در کشور یمن احتمالا شاهد یک نوع "همکاری خاموش" و "دیپلماسی پنهان" بین ایران و عربستان باشیم.

روابط ایران-آمریکا در پرتو مذاکرات هسته‌ای

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۱۸ اسفند ۱۳۹۳

روند مذاکرات هسته‌ای ایران و گروه 3+3 [فرانسه، آلمان و انگلستان چین، روسیه و آمریکا] زمینه مذاکرات مستقیم بین ایران و آمریکا و متعاقب آن چشم‌اندازی مثبت برای پرونده هسته‌ای ایران را پس از یک دهه مذاکره فراهم کرده است. مذاکرات هسته‌ای این امکان را به‌وجود آورده تا یک موضوع مهم سیاست خارجی در بحث‌های سیاست داخلی کشور مطرح شود. این حقیقت که مذاکرات هسته‌ای، جمهوری اسلامی ایران را در جایگاهی همتراز با سایر قدرت‌های بزرگ قرار داده، موجب تقویت این حس در بین نیروهای سیاسی داخلی ایران شده که حرکتی به سمت موقعیت برد-برد در جریان است.

سیاست خاورمیانه ای روسیه و گفتمان اوراسیاگرایی

نویسنده: اختر قاسمی  |   ۱۷ اسفند ۱۳۹۳

در کل، درک روسیه از منطقه خاورمیانه با توجه به نگاه ژئوپلیتیکی است که نشات گرفته از گفتمان اوراسیاگرایی است. عناصر گفتمانی اوراسیاگرایی به عنوان یک محرک عمده در سیاست خاورمیانه ای روسیه باعث شده است تا این کشور با نشان دادن توجه خاص به این منطقه، در واکنش به جریانات مربوط به بحران اوکراین و تحریم های اقتصادی، هر چه بیشتر با کارت بازی خاورمیانه عمل کند.

کاهش قیمت نفت خاورمیانه و تاثیر آن بر اقتصاد آسیا

نویسنده: مریم پاشنگ  |   ۲۸ بهمن ۱۳۹۳

با توجه به محدودیت منابع متعارف انرژی های فسیلی و تمرکز جغرافیایی آن در خاورمیانه و شمال آفریقا و همچنین افزایش نیاز کشورهای در حال رشد آسیایی به منابع نفت و گاز این مناطق، هر گونه اختلال در عرضه انرژی توازن آن با تقاضا را بر هم می زند و افزایش قیمت ها را به دنبال خواهد داشت.

نقش ایران در شکست داعش

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۲۱ بهمن ۱۳۹۳

ائتلاف بین المللی ضد داعش به رهبری آمریکا سبب شده تک تک دولت ها سیاست های خاص خود را دنبال کنند. همین مسئله خود به داعش فضای بیشتری برای بقا و انجام عملیات می دهد. تنها یک استراتژی چند جانبه، مبتنی بر تلاش جمعی و امنیت جامع، و نه مبتنی بر توازن قوا، قادر به نابودی داعش خواهد بود.

چشم انداز سیاست خارجی عربستان سعودی تحت رهبری ملک سلمان

نویسنده: رضا اختیاری امیری  |   ۲۰ بهمن ۱۳۹۳

بنظر می رسد پادشاه جدید عربستان رهیافت بعضا متفاوتی را در برخورد با برخی مسائل خارجی در پیش بگیرد. از مختصات و تغییرات مهم و قابل پیش بینی این عرصه می توان به بهبود و تغییر کیفی در روابط و مناسبات میان عربستان و ایالات متحده در آینده نزدیک اشاره نمود. این موضوع عمدتا در تمایلات و گرایشات غرب گرایانه ملک سلمان و همچنین اعتقاد وی به جایگاه برتر ایالات متحده در معادلات جهانی قدرت ریشه دارد.

بازنمایی رویکردهای استراتژیک غرب در تحولات خاورمیانه

نویسنده: حسین مینایی  |   ۱۷ دی ۱۳۹۳

قدرت‌های غربی ضمن بازنگری در روند گذشته، از یک‌سو با اتخاذ سیاست‌های هدفمند از جمله گسترش بی‌نظمی و تجزیه در ابعاد گوناگون این جوامع و از سوی دیگر با ترویج وهابیت و تفکر سلفی‌گری که از طریق ارائه طرح‌های توسعه‌ای و حمایت مالی عربستان سعودی صورت می‌گیرد، در تلاش هستند تا زمینه‌های حضور و تقویت روابط فی مابین را فراهم نمایند و مانع از تسلط کامل اسلام‌گرایان شوند.

ناتوی عربی : الزامات و واقعیتها

نویسنده: رضا اختیاری امیری  |   ۱۷ دی ۱۳۹۳

هدف اصلی از پیشنهاد تشکیل ناتوی عربی اساسا «مقابله با ایران» و گسترش نفوذ آن کشور در منطقه می باشد. با این وجود بنظر می رسد ایجاد «موازنه تهدید» در مقابل ایران از طریق تشکیل یک اتحاد نظامی، با چالشهای جدی مواجه باشد.