نویسنده: رضا اختیاری امیری  |   ۲۲ آذر ۱۳۹۵

علیرغم اظهارات ترامپ مبنی بر اشتباهات دولت اوباما و حضور بی مورد و مداخله بی نتیجه و «هزینه زا دولت کنونی در خاورمیانه، عوامل محدویت زایی وجود دارند که با وجود عدم تمایل ترامپ جهت حضور گسترده در زیر سیستم خاورمیانه، حضور مداوم، مداخله گری مستمر و حتی نظامی گیری جدید این کشور را در آینده ایجاب خواهد نمود. 

نویسنده: سید حسین موسوی (رئیس مرکز پژوهش های علمی و مطالعات استراتژیک خاورمیانه)  |   ۱۵ آذر ۱۳۹۵

واقعیت این است که اگر کشورهای عربی و اسلامی و نیز جنبش غیرمتعهدها اگر از فرصت به وجود آمده برای بسیج افکار عمومی جهان و بهره‌گیری از تمامی ظرفیت‌های جهانی به منظور متوقف کردن روند مخاطره آمیز اقدامات اسرائیل در سرزمین‌های اشغالی فلسطین استفاده نکنند، همین کشورهای غربی می‌توانند از کشورهای عربی و اسلامی گلایه کنند که برای بهره‌گیری از ظرفیت‌های جهانی به منظور حل و فصل عادلانه مسئله فلسطین دست به کار نشدند و موضوع فلسطین را به یک شعار سمبلیک برای کسب مشروعیت اجتماعی و سیاسی تبدیل کردند.   

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۷ آذر ۱۳۹۵

چند‌جانبه‌گرایی در سیاست‌خارجی در ابعاد مختلف سیاسی‌، ‌امنیتی و اقتصادی، بهترین سیاست برای مواجهه با آمریکا در دوران ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ است. گسترش دیپلماسی در عرصه منطقه‌ای و جهانی و همزمان، تقویت قدرت بازدارندگی و اقتصاد ملی با هدف کاهش آسیب‌پذیری کشور، می‌تواند آمریکای دوران ترامپ را مدیریت و مهار کند.

نویسنده: شهره پولاب  |   ۲۰ آبان ۱۳۹۵

تکاپوی رقابت و بهبود بخشی موقعیت هر یک از بازیگران سیاسی در منطقه، سیستم منطقه ای و جهانی را تحت تاثیر قرار می دهد. از آنجایی که برای دستیابی به هر گونه نظمی، بی نظمی هایی مورد انتظار است، پویایی ها در خاورمیانه با همه بحران های ایجاد شده موجب تغییر در نظام ژئوپلیتیکی جهانی خواهد شد.

نویسنده: عبدالرسول دیو سالار  |   ۱۵ آبان ۱۳۹۵

پیمان های دفاعی به عنوان یکی از ابزارهای دیپلماسی دفاعی، یکی از ابعاد مهم نرم قدرت دفاعی به شمار می روند. به همین سبب پاسخ به تهدیدات برآمده از پیمان های دفاعی رقبای منطقه ای ایران، تنها از مسیر افزایش قدرت سخت دفاعی امکانپذیر نیست و به نتایج موثری منجر نخواهد شد. 

نویسنده: سيدعلی نجات  |   ۱۲ مهر ۱۳۹۵

هدف اصلی از پیگیری و اجرای طرح تجزیه سوریه، قطع ارتباط جمهوری اسلامی ایران و لبنان و در نتیجه منزوی کردن حزب الله و تضعیف آن است که این اقدام در وهله اول در جهت خدمت به منافع راهبردی اسرائیل و آمریکا می باشد.

نویسنده: رضا اختیاری امیری  |   ۳ شهریور ۱۳۹۵

شکست عربستان در رقابت های ژئوپلیتیکی و جنگ های نیابتی و همچنین قطع روابط دیپلماتیک این کشور با ایران منجر به آن شده تا سعودی ها بتدریج از همه امکانات و ظرفیت های خود، در قالب به اصطلاح جنگ نامحدود، جهت مقابله با ج.ا.ایران استفاده نماید.

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۳۱ مرداد ۱۳۹۵

راه حل بحران سوریه در همکاری چندجانبه با حضور همه دولت های درگیر و به خصوص ایران است نه همکاری های دوجانبه روسیه و آمریکا که منجر به بدبینی بازیگرانی مثل ایران می شود و به تبع اجماع سیاسی لازم را برای ورود به راه حل سیاسی از بین می برد. سیاست همکاری با همه کشورها در یک قالب چندجانبه، مطمئنا قدرت و ارزش راهبردی ایران را بهتر به چشم دیگران می آورد. 

نویسنده: سید حسین موسوی (رئیس مرکز پژوهش های علمی و مطالعات استراتژیک خاورمیانه)  |   ۱۶ مرداد ۱۳۹۵

جنگ حلب از آن رو استراتژیک خوانده می‌شود که پیروزی در آن می‌تواند طرف پیروز را در موقعیت مذاکراتی بهتر و در نتیجه وضعیت بهتری درآینده سوریه قراردهد.

نویسنده: سید حسین موسوی (رئیس مرکز پژوهش های علمی و مطالعات استراتژیک خاورمیانه)  |   ۱۳ مرداد ۱۳۹۵

بیست و هفتمین نسخه اجلاس سران عرب در موریتانی اضمحلال نظام رسمی جهان عرب را به نمایش گذاشت، زیرا به گفته بسیاری از ناظران سیاسی امور خاورمیانه، وقتی سران عرب، خود از شرکت در اجلاس سران به دلیل برگزاری آن در یک کشور فقیر امتناع می کنند، و از درک شرایط بسیار ویژه خاورمیانه عاجز مانده اند دیگر نمی توان از نظام رسمی عرب توقع خاصی داشت.