کلیدواژه

تعداد 34

خیز روسیه به شرق برای مدیریت سیاست جهانی

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۲۰ مهر ۱۳۹۸

شانزدهمین نشست سالیانه كلوپ والدای روسیه با عنوان«طلوع شرق و نظم سیاسی جهانی» از تاریخ 30 سپتامبر تا سوم اكتبر 2019 در شهر سوچی برگزار شد. عنوان اصلی و عناوین نشست های تخصصی این كنفرانس سالیانه نشان از توجه ویژه روس ها به اهمیت فزاینده شرق در معادلات اقتصادی و سیاسی جهان بوده است.

پیامدهای خروج قطر از اوپک و بازار بین المللی انرژی

نویسنده: مریم پاشنگ  |   ۱۹ آذر ۱۳۹۷

در آستانه نشست 7 دسامبر 2018 کشورهای صادرکننده نفت اوپک، اعلام خروج قطر از این سازمان برای همه شگفتی آفرین بود. سعد الکعبی وزیر انرژی این امیر نشین کوچک اما ثروتمند حاشیه جنوبی خلیج فارس دیروز 3 دسامبر اعلام کرد که کشورش از آول ژانویه سال 2019 پس از 57 سال از اوپک خارج می شود و تمرکز خود را بر روی تجارت گاز معطوف خواهد کرد و در عین حال به کسب و کار نفت هم ادامه خواهد داد . سعد الکعبی ضمن تاکید بر غیر سیاسی بودن تصمیم کشورش برای خروج از اوپک به عربستان تاخت و گفت تجارت نفت توسط سازمانی کنترل می شود که توسط یک کشور مدیریت می شود. این نشان از شکاف عمیق در بین اعضای اوپک و نارضایتی آنها نسبت به اقدامات اخیر عربستان سعودی و همکاری های جهت دار و غیر شفافش با روسیه و بی اعتنایی این کشور به منافع اعضا می باشد که از مهمترین اهداف اساسنامه این سازمان نیز بشمار می رود.

حملۀ تروریستی چابهار و ظهور پدیدۀ دیسراپشن

نویسنده: مسعود رضائی  |   ۱۹ آذر ۱۳۹۷

پیش از این بر این نظر بودم که دستورالعمل خاص شی جین‌پینگ رئیس جمهور چین در پرتو پیش‌روی به غرب، برای سال‌های آتی، ابعاد منفی متعددی را متوجه منافع اقتصادی و امنیتی کشور خواهد نمود؛ اما حادثه تروریستیِ چابهار نشان داد که این مهم را باید از هم‌اکنون جدی و زایمانی زودرس در نظر گرفت. بلافاصله پس از حمله تروریستی 15 آذر در چابهار، جواد ظریف در واکنش به این اتفاق، در شبکه اجتماعی توئیتر با پیامی تند و هشدارآمیز، تلویحاً آمریکا، کشورهای عرب منطقه و مشخصاً امارات متحده عربی را مسئول این جنایت قلمداد نمود و اظهار داشت: «...در سال ۲۰۱۰ سرویس‌های امنیتی ما افراط‌گرایانی را که از امارات می‌آمدند، ردیابی و بازداشت کردند و ...». اما واقعیت مارجرا چیست و چطور می‌توان این حادثه را تحلیل کرد. آیا نقش آمریکا، عربستان سعودی و امارات در این جنایت پررنگ است یا این حادثه را می‌توان در پیوند با تحولات و رقابت‌های استراتژیک میان هند و پاکستان و چین و آمریکا هم به بحث گذاشت؟

گفت‌وگوی عصر اندیشه با دکتر کیهان برزگر، استاد روابط بین‌الملل

عصر ائتلاف‌ها گذشته است

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۷ آبان ۱۳۹۷

ما باید رویکرد ائتلاف‌محور و تکیه کامل بر دیگران، اعم از غرب یا شرق را در اندیشه‌های تئوریک و سیاست‌گذاری خود کنار بگذاریم و روی پای خود بایستیم. یعنی ما باید سایز قدرت ملی خود را تقویت نموده و آسیب‌پذیری‌مان را از درون کم کنیم.

انتشار سرمقاله رئیس پژوهشکده در روزنامه شرق

دوچندجانبه‌گرایی منطقه‌ای

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۵ تیر ۱۳۹۷

بعد از خروج ترامپ از برجام برای اعمال تحریم های سخت اقتصادی و فشارهای جدید سیاسی، کارآمدترین راهبرد سیاست خارجی ایران برای توسعه اقتصادی و تولید امنیت، گرایش به "دوچندجانبه گرایی" منطقه ای با تکیه بر منابع مستقل قدرت ملی است.

انتشار مقاله رئیس پژوهشكده، دكتر كیهان برزگر در شورای اروپایی روابط خارجی (ECFR)

هدف ائتلاف ضد ایرانی در منطقه

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۸ خرداد ۱۳۹۷

عربستان سعودی با ایجاد اتحادی ضد ایرانی به دنبال بزرگ نمایی خطر قدرت فزاینده ایران و تاثیر آن در بی ثباتی منطقه است. با نمایش برنامه هسته ای ایران به عنوان یك "تهدید وجودی"، سعودی ها و اسرائیلی ها تمام تلاش خود را برای مقابله با نقش منطقه‌ای ایران و ظرفیت‌های موشکی این کشور انجام می دهند.

نقش تکنولوژی در اقتصاد سیاسی عربستان

نویسنده: مریم پاشنگ  |   ۲۵ بهمن ۱۳۹۶

بسیاری از کارشناسان، برنامه های بلند پروازانه محمد بن سلمان برای پروژه هایی مثل احداث شهر نئوم و یا تلاش وی برای فرآهم آوردن مقدمات تاسیس مرکز فن آوری شبیه "سیلیکون ولی" در عربستان سعودی را رویاپردازی زیبا از سوی ولیعهد عربستان تلقی می کنند.

مواجهه با دیپلماسی تهاجمی عربستان

نویسنده: مریم پاشنگ  |   ۳۰ آبان ۱۳۹۶

استفاده از دیپلماسی اقصادی با محوریت نفت و دیپلماسی سازمانی فعال تر با هدف اثبات خطرناک بودن سیاست خارجی تهاجمی عربستان برای ثبات منطقه شاید بهترین ابزارها برای مواجهه با رویکردهای خصمانه ای از این دست باشد.

پیامدهاى تحولات در عربستان: پیروزى یا شكست؟

نویسنده: مریم پاشنگ  |   ۲۲ آبان ۱۳۹۶

پیامدهای تحولات در عربستان در یکی از دو سر یک طیف قرار دارد که یک سر آن پیروزی و سر دیگر آن شکست است چون نه حزب سیاسی فعال تاثیرگذاری وجود دارد و نه جامعه مدنی منسجمی که در پی احقاق حقوق اساسی خود باشند.