کلیدواژه

تعداد 51

اقدامات عملی در تامین منافع ایران در سایه برجام؛ رویکردی برد-برد

۱۶ مهر ۱۳۹۹

آقای حسن روحانی رئیس‌جمهوری ایران پس از اعلام خروج آمریکا از برجام در سخنانی اعلام کرد؛ در‌صورتی ‌در توافق هسته‌­ای با همراهی اروپایی ­ها باقی می ‌ماند که این کشورها به ‌علاوه چین و روسیه راهکارهایی را برای تامین منافع ایران حاصل از ماندن در برجام معرفی کنند. بدین ترتیب با توجه به گفته روحانی، اهمیت نقش برجسته چین، روسیه و اتحادیه ی اروپا در جهت ارائه ی راهکارهایی برای حفظ ایران در برجام و همچنین تامین منافع ملی کشور ایران قابل توجه می باشد. از این رو، پژوهش حاضر با توجه به نزدیک بودن انتخابات ایالات متحده و فعال کردن مکانیسم ماشه ارائه­ی راهکارهای سازنده برای تضمینِ منافع ایران را منوط به رفتار و اقداماتِ متقابل کشورهای مذکور می داند. چنانچه می توان گفت، این رویه در قالب یک بازی برد-برد جای می گیرد، به گونه ای که هرچه کشورهای مذکور در حفظ توافق مذکور و تامین منافع ایران بکوشند، متقابلا در جهت پیشبرد منافع و اهداف خود گام برداشته اند. از این رو، یک برجامِ حداقل - با روسیه و چین، اما بدون ایالات متحده- نیازمند یک تعهد سیاسی و اقتصادی از سوی اروپا است که بسیاری از منافعِ پیش بینی شده توسط توافق را برای ایران حفظ کند.

انتشار مقاله دکتر برزگر در تابناک

‍ آیا «امپراتوری فارس» برگشته است؟

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۹ بهمن ۱۳۹۷

یک جریان قوی در صحنه بین المللی سعی دارد این بحث را جا بیندازد که حضور فعال منطقه‌ای ایران همراه با برنامه موشکی و حضور قوی در نقاط ژئواستراتژیک جهان به نوعی تجدید حیات امپراتوری فارس است که خطرات جدی برای امنیت جهانی دارد. در آخرین تلاش برای مبارزه با این نفوذ به اصطلاح «بی ثبات کننده»، دولت ترامپ با برنامه ریزی یک کنفرانس ضد ایرانی در ورشو با محوریت «صلح و ثبات» در خاورمیانه، امیدوار است یک مجموعه ضد ایرانی را دور هم جمع کند.

انتشار مقاله دکتر برزگر در تابناک

بازی روس‌ها در میدان شرق

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۱۷ دی ۱۳۹۷

در سال‌ های اخیر، فعال شدن سیاست خارجی روسیه در مناطق مختلف جهان، به ویژه در خاورمیانه، به واقعیتی انکارناپذیر تبدیل شده که منافع بازیگران منطقه‌ ای و فرامنطقه‌ ای در حوزه‌های موضوعی مختلف را تحت تأثیر خود قرار داده است. در پیوند با این امر، روس‌ ها ظاهراً تلاش گسترده‌ ای نیز در عرصه فکری و آکادمیک برای ترویج رویکردهای خود به عرصه بین‌الملل سازمان داده‌ اند؛ تلاش‌ هایی که می‌تواند برای دیگر کشورها، از جمله ایران نیز به عنوان الگویی، در راستای توسعه قدرت منطقه‌ ای مورد استفاده قرار گیرد.

گفت‌وگوی عصر اندیشه با دکتر کیهان برزگر، استاد روابط بین‌الملل

عصر ائتلاف‌ها گذشته است

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۷ آبان ۱۳۹۷

ما باید رویکرد ائتلاف‌محور و تکیه کامل بر دیگران، اعم از غرب یا شرق را در اندیشه‌های تئوریک و سیاست‌گذاری خود کنار بگذاریم و روی پای خود بایستیم. یعنی ما باید سایز قدرت ملی خود را تقویت نموده و آسیب‌پذیری‌مان را از درون کم کنیم.

انتشار سرمقاله رئیس پژوهشکده در روزنامه شرق

دوچندجانبه‌گرایی منطقه‌ای

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۵ تیر ۱۳۹۷

بعد از خروج ترامپ از برجام برای اعمال تحریم های سخت اقتصادی و فشارهای جدید سیاسی، کارآمدترین راهبرد سیاست خارجی ایران برای توسعه اقتصادی و تولید امنیت، گرایش به "دوچندجانبه گرایی" منطقه ای با تکیه بر منابع مستقل قدرت ملی است.

گفتگوی احمد غلامی، سردبیر روزنامه شرق با دكتر كیهان برزگر، استاد روابط بین الملل

بهترین استراتژی برای ایران

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۱۴ فروردین ۱۳۹۷

استراتژی «نگاه به درون» بهترین استراتژی برای تقویت قدرت ملی ایران در شرایط کنونی است؛ نگاه به درونی که خروجی‌اش ثبات و امنیت برای منطقه باشد؛ یعنی اتصال ثبات ایران به ثبات منطقه و برعکس.

اضطرار ژئوپلیتیک و شکل گیری برجام

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۳ اسفند ۱۳۹۴

توافق هسته ای قدرت های جهانی با ایران (برجام) بیشتر ناشی از یک اضطرار ژئوپلیتیک منطقه ای بود که به نوعی کشورهای غربی را قانع کرد تا با حل موضوع هسته ای راه را برای حل معضلات استراتژیک منطقه ای هموار کنند. البته تلاش قدرت های جهانی برای جلوگیری از نزدیکی ایران به نقطه گریز هسته ای یا در طرف ایران، محدودیت های اقتصادی داخلی ناشی از تحریم های بین المللی و همچنین ضرورت حل مساله از طریق تعامل و پرهیز از جنگ مهم بودند.

سایه تاریخ در نگاه ترکیه و ارمنستان

نویسنده: حسین مفیدی احمدی  |   ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۴

به نظر می رسد سایه تاریخ روابط ایروان و آنکارا، بیش از ترکیه، بر سر ارمنستان افکنده شده است. تحولات هویتی و گفتمانی چند سال اخیر در ترکیه، بخش مهمی از موانع هویتی و تا حدودی سیاسی عادی سازی "مسئله قتل و عام ارامنه" و روابط با ارمنستان را از میان برده است. حال آنکه "مسئله کشتار ارامنه" و همچنین استفاده سیاسی حاکمین ارمنستان از این مسئله، همچنان مانعی مهم برای بهبود روابط دو کشور باقی خواهد ماند.