انتخابات آينده و چالش های كرزای

زمان ثبت نام داوطلبان رياست جمهوري افغانستان پايان يافت و در مجموع 27 نفر از افراد بانفوذ كشور نامزدي خود را براي به دست آوردن پست رياست جمهوري اعلام كردند. در ميان افرادي كه نامزد رياست جمهوري شده اند چهره هاي شناخته شده جهادي و غيرجهادي متعددي وجود دارند كه درميان آنها مي توان به عبدالرب رسول سياف، برادران كرزاي و عبدالله عبدالله اشاره كرد.

 

آنچه در اين ثبت نام ها مهم مي نمايد اين است كه در اين مرحله نيز داوطلبان نه برمبناي ملي گرايي و يكپارچگي ملت افغانستان بلكه بر مبناي قومگرايي خود را نامزد انتخابات كرده اند. به عبارتي نامزدان انتخابات به جاي داشتن برنامه در زمينه هاي سياسي، اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي و درمجموع برنامه محور بودن قوم محور هستند. درواقع با وجود نياز به شناخت و تخصص و كارآمدي براي اداره كشور ثبت نام كنندگان اكثر نامزدان سنتي، قومگرا و فاقد تجربه هستند و مهم تر آنكه در ميان نامزدان ياد شده افرادي مي توان مشاهده كرد كه درگذشته از آنها تحت عنوان جنگ سالاران ياد مي شد. درميان اين افراد مي توان به سياف اشاره كرد و جالب تر اينكه قطب الدين هلال، معاون حزب اسلامي حكمتيار نيز از سوي حزب اسلامي نامزد انتخابات سال آينده شده است. نظر به اينكه كرزاي خود در فهرست نامزدان قرار ندارد، اظهار داشته است كه سعي خواهد كرد با توجه به وضعيت جاري و حساسيت اوضاع تا حد توان در مقابل تخلفات سازمان يافته بايستد و هم خود را بر اين مبنا قرار دهد كه با حاكميت قانون، صلح، ثبات و مردم سالاري كار پيش برده شود، زيرا اين امر موجب خواهد شد تا دولت جديدي كه به شيوه مسالمت آميز و با دست به دست شدن قدرت برسر كار مي آيد ،بتواند با دست بازتري به اجراي برنامه هاي خود بپردازد.

 

درميان مخالفاني كه براي رياست جمهوري نامزد شده اند، عبدالله عبدالله از معدود افرادي است كه تلاش دارد با برنامه يي تاحدي مشخص وارد مبارزات انتخاباتي شود و در عين حال خواستار وحدت ملي و تشكيل دولتي فراگير است. اما اين مساله به دليل روحيه مركزگريز جنگ سالاران و در مجموع نامزدان انتخاباتي و نقش غيرقابل انكار قومگرايي از برد چنداني برخوردار نيست. درچنين شرايطي كرزاي با وجود هماهنگي و همراهي طولاني مدت با نيروهاي غربي به ويژه با امريكا در دوران رياست جمهوري براي مبارزه با طالبان، براي ايجاد پايگاه براي نامزدان طرفدارخود و پيروزي آنها در انتخابات آتي به انتقاد گسترده از نيروهاي غربي و محكوم كردن رفتار آنها در برخورد با مردم اين كشور روي آورده است. به نظر مي رسد او از اين كار اهداف چندگانه يي را دنبال مي كند كه نخستين آن به سرانجام رساندن مساله امضاي پيمان امنيتي با ايالات متحده است، زيرا نمي داند بدون او سرنوشت پيمان چه خواهد شد. دوم وي از اين طريق قصد دارد بخشي از طالبان را متقاعد به تغيير سياست و تشويق به شركت در انتخابات كند و سوم از اين طريق موضع نامزد هاي طرفدار خود را تقويت كند.

 

وي اطمينان دارد كه در اين كار موفق خواهد بود و براي ماه آينده خواستار تشكيل لويي جرگه براي بحث درباره پيمان امنيتي و تصويب آن شده است. در واقع اتخاذ موضعي ملي گرايانه و انتقاد آميز نسبت به غرب و به تصويب رساندن پيمان از سوي وي نقطه اتكاي مناسبي براي پيروزي نامزدهاي طرفدار وي در داخل و حمايت موثر از آنها در خارج خواهد بود.

 

منبع: روزنامه اعتماد


نویسنده

علی رستمی

علی رستمی پژوهشگر ارشد در پژوهشکده مطالعات استراتژیک خاورمیانه است. حوزه مطالعاتی وی مسائل خاورمیانه و مطالعات روابط بین الملل می باشد.