جامعه و سیاست خارجی در افپاک (افغانستان و پاکستان)

تعداد 22

یک سال حکمرانی طالبان: بررسی ملاحظات حقوقی و سیاسی، تروریسم، حقوق بشر، بنیادهای فکری

نویسنده: ویدا یاقوتی (دبیر گروه افپاک) ابوذر پور ادیب  |   ۱۲ شهریور ۱۴۰۱

افغانستان یک سال پس ازسلطه طالبان با بحران های متعددی مواجه است: بر اساس آمارهای موجود امنیت انسانی در این کشور از تمام جنبه های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی در خطر است. این واقعیت که پس از گذشت یک سال طالبان در برقراری امنیت و ثبات همچنین تشکیل یک دولت فراگیر درمانده است، وضعیت افغانستان را پیچیده تر کرده است ...

افق های ناروشن صلح و امنیت در منطقه: تنش میان طالبان افغانستان و دولت پاکستان

نویسنده: ویدا یاقوتی (دبیر گروه افپاک)  |   ۷ خرداد ۱۴۰۱

با روی کار آمدن طالبان و به دنبال آن بحران سیاسی در پاکستان افق نا روشنی از صلح و امنیت پیش روی کشورهای منطقه قرار دارد. در ابتدای سقوط دولت اشرف غنی روند تحولات سیاسی در افغانستان کاملاً به نفع پاکستان پیش می رفت. اما، اکنون با بروز بحران داخلی در پاکستان تزلزل و سردرگمی نسبت به روابط با طالبان افغانستان وجود دارد که موجب شده مناطقی که تا حد زیادی تحت نظارت دولت نیستند به درستی مدیریت نشوند

بحران پاکستان: چشم­ انداز آینده دولت

نویسنده: ویدا یاقوتی (دبیر گروه افپاک)  |   ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۱

زمانی که عمران خان پس از رای عدم اعتماد از سمت خود برکنار شد. او به صراحت خطاب به عاملان برکناریش گفت: اگر دولت را ترک کنم، برای همه شما خطرناک تر خواهم بود. اگر روزی به خیابان­ ها بروم، جایی برای پنهان شدن هیچ کدام از شما وجود نخواهد داشت - زیرا مردم آمده ­اند تا شما را همان طور که واقعا هستید ببینند. به دنبال برکناری او و آمدن شهباز شریف از حزب مسلم لیگ، حامیان عمران خان همان طور که او وعده داده بود به طور گسترده به خیابان­ ها آمدند.

گزارش نشست تخصصی گروه مطالعات جامعه و سیاست خارجی افپاک

جنگ قدرت در پاکستان: ابعاد و پیامدها

نویسنده: ویدا یاقوتی (دبیر گروه افپاک)  |   ۴ اردیبهشت ۱۴۰۱

در تاریخ شنبه ۲۰ فروردین ۱۴۰۱ نشست تخصصی گروه مطالعات جامعه و سیاست خارجی افپاک تحت عنوان «جنگ قدرت در پاکستان: ابعاد و پیامدها» با حضور دکتر عبدالرضا فرجی راد استاد ژئوپلیتیک دانشگاه و سفیر سابق ایران در نروژ و مجارستان و دکتر نوذر شفیعی استاد علوم سیاسی دانشگاه و مدیر گروه افپاک مرکز مطالعات استراتژیک خاورمیانه برگزار شد.

جنگ قدرت در پاکستان؛ ابعاد و پیامدها

۲۰ فروردین ۱۴۰۱

گروه مطالعات جامعه و سياست خارجي افپاك برگزار مي كند ؛ با سخنراني و تحليل؛ دکتر عبدالرضا فرجی راد، استاد ژئوپلیتیک و کارشناس مسائل بین‌المللی دکتر نوذر شفیعی، استاد علوم سیاسی و مدیر گروه مطالعات جامعه و سیاست افپاک

گزارش نشست تخصصی گروه مطالعاتی افغانستان- پاکستان (افپاک)

نویسنده: ویدا یاقوتی (دبیر گروه افپاک)  |   ۲۷ دی ۱۴۰۰

در تاریخ بیست و دوم دی ماه سال ۱۴۰۰ نشست تخصصی گروه مطالعاتی سیاست و جامعه افپاک تحت عنوان «بایسته های افغانستان شناسی پیشرفته: آسیب شناسی تحقیقات مربوط به افغانستان در ایران» با حضور دکتر نوذر شفیعی (استاد دانشگاه و مدیر گروه مطالعات جامعه و سیاست افغانستان)، آقای دکتر محمدتقی جهانبخش (کارشناس ارشد مناسبات ایران- افغانستان) و آقای دکتر قدیر نصری (ریاست پژوهشکده مطالعات استراتژیک خاورمیانه) برگزار شد. در این نشست آقای دکتر نوذر شفیعی به آسیب شناسی چهارگانه ای در زمینه چرایی عدم توجه به مسئله افغانستان اشاره کردند: ۱- اروپا محوری و آمریکا محوری به عنوان پارادایم غالب بر ذهن پژوهشگران ایرانی وجود دارد. ۲- وجود نگاه رئالیستی به تحولات افغانستان و پاکستان به این معنا که همچنان پارادایم قدرت محور و امنیت محور در

نقش های جدید و امنیت منطقه ای: رویکرد هند در افغانستان

نویسنده: ویدا یاقوتی (دبیر گروه افپاک)  |   ۱۱ دی ۱۴۰۰

از زمانی که طالبان در اوت ۲۰۲۱ قدرت را به دست گرفتند چهار ماه می­گذرد، افغانستان در آستانه یک قحطی گسترده است. در مواجهه با سقوط اقتصادی، تخمین زده می شود که ۸/۲۲ میلیون نفر« بیش از نیمی از جمعیت کشور» در زمستان امسال با ناامنی غذایی بالقوه که زندگی آنها را تهدید می کند روبرو خواهند شد. در حالی که افغانستان در اثر پیامدهای جنگ برای چندین دهه از سوء تغذیه رنج می برد، بحران گرسنگی این کشور در ماه های اخیر شدت یافته است. بر اساس تجزیه و تحلیل برنامة جهانی غذا و سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل متحد، انتظار می رود در زمستان امسال، ۷/۸ میلیون نفر به قحطی نزدیک شوند

اقدامات روسیه در افغانستان وکاهش نفوذ ایالات متحده آمریکا

نویسنده: ویدا یاقوتی (دبیر گروه افپاک)  |   ۸ آبان ۱۴۰۰

پس از خروج ایالات متحده آمریکا از افغانستان، روسیه برای پر کردن این خلاء به عنوان محرک اصلی در افغانستان زمان را از دست نداده است. اگرچه مسکو بنابر اصول سیاست خارجی خود علاقه چندانی به دخالت مستقیم در امور کشورها ندارد، اما آشکارا رهبری و سازماندهی بازیگران منطقه ای را به منظور هماهنگی سیاست ها در قبال حکومت جدید افغانستان به عهده گرفته است.