ترامپ و آینده بحران سوریه
نویسنده: نجمه ملکیان بروجنی | ۱۱ دی ۱۳۹۵
از نظر ترامپ حمله نظامی برای سرنگونی دولت سوریه مناسب نیست چرا که سوریه بزرگترین دشمن آمریکا نیست و با انجام عملیات نظامی می توان گروه تروریستی داعش را در سوریه از بین برد.
نویسنده: نجمه ملکیان بروجنی | ۱۱ دی ۱۳۹۵
از نظر ترامپ حمله نظامی برای سرنگونی دولت سوریه مناسب نیست چرا که سوریه بزرگترین دشمن آمریکا نیست و با انجام عملیات نظامی می توان گروه تروریستی داعش را در سوریه از بین برد.
نویسنده: سید حسین موسوی (رئیس مرکز پژوهش های علمی و مطالعات استراتژیک خاورمیانه) | ۱۱ دی ۱۳۹۵
مسکو و آنکارا که از آغاز بحران سوریه تا چند ماه قبل در برابر یکدیگر قرار داشتند، چگونه با این سرعت به فاز همپیمانی رسیدند؛ تاآنجاکه از سوی همه طرفهای درگیر و کشورهای تأثیرگذار در این بحران، ضامن و ناظر این آتشبس شدند؟ نگارنده در این نوشته میکوشد به این پرسش مهم پاسخ گوید و چشمانداز این توافق را ترسیم کند.
نویسنده: کیهان برزگر | ۲۸ آذر ۱۳۹۵
هرگونه تلاش ترامپ برای جدا کردن ایران و روسیه در معادلات منطقه ای، شکست تروریسم و موفقیت مذاکرات پایدار صلح در منطقه را به تاخیر می اندازد.
نویسنده: مریم طهماسبی | ۲۴ آذر ۱۳۹۵
با اهتمام به اینکه کمبود آب یک بحران بالفعل است و ادامه این فرایند برای بقای زیست بوم منطقه مخاطره آمیزاست؛ برای برون رفت از این سیکل معیوب، لازم است تا کشورهای منطقه وزن هیدرو هژمونی خود را به سوی پتانسیل هیدرو سینرژی سوق دهند.
نویسنده: رضا اختیاری امیری | ۲۲ آذر ۱۳۹۵
علیرغم اظهارات ترامپ مبنی بر اشتباهات دولت اوباما و حضور بی مورد و مداخله بی نتیجه و «هزینه زا دولت کنونی در خاورمیانه، عوامل محدویت زایی وجود دارند که با وجود عدم تمایل ترامپ جهت حضور گسترده در زیر سیستم خاورمیانه، حضور مداوم، مداخله گری مستمر و حتی نظامی گیری جدید این کشور را در آینده ایجاب خواهد نمود.
نویسنده: سید حسین موسوی (رئیس مرکز پژوهش های علمی و مطالعات استراتژیک خاورمیانه) | ۱۵ آذر ۱۳۹۵
واقعیت این است که اگر کشورهای عربی و اسلامی و نیز جنبش غیرمتعهدها اگر از فرصت به وجود آمده برای بسیج افکار عمومی جهان و بهرهگیری از تمامی ظرفیتهای جهانی به منظور متوقف کردن روند مخاطره آمیز اقدامات اسرائیل در سرزمینهای اشغالی فلسطین استفاده نکنند، همین کشورهای غربی میتوانند از کشورهای عربی و اسلامی گلایه کنند که برای بهرهگیری از ظرفیتهای جهانی به منظور حل و فصل عادلانه مسئله فلسطین دست به کار نشدند و موضوع فلسطین را به یک شعار سمبلیک برای کسب مشروعیت اجتماعی و سیاسی تبدیل کردند.
نویسنده: کیهان برزگر | ۷ آذر ۱۳۹۵
چندجانبهگرایی در سیاستخارجی در ابعاد مختلف سیاسی، امنیتی و اقتصادی، بهترین سیاست برای مواجهه با آمریکا در دوران ریاستجمهوری دونالد ترامپ است. گسترش دیپلماسی در عرصه منطقهای و جهانی و همزمان، تقویت قدرت بازدارندگی و اقتصاد ملی با هدف کاهش آسیبپذیری کشور، میتواند آمریکای دوران ترامپ را مدیریت و مهار کند.
نویسنده: شهره پولاب | ۲۰ آبان ۱۳۹۵
تکاپوی رقابت و بهبود بخشی موقعیت هر یک از بازیگران سیاسی در منطقه، سیستم منطقه ای و جهانی را تحت تاثیر قرار می دهد. از آنجایی که برای دستیابی به هر گونه نظمی، بی نظمی هایی مورد انتظار است، پویایی ها در خاورمیانه با همه بحران های ایجاد شده موجب تغییر در نظام ژئوپلیتیکی جهانی خواهد شد.
نویسنده: عبدالرسول دیو سالار | ۱۵ آبان ۱۳۹۵
پیمان های دفاعی به عنوان یکی از ابزارهای دیپلماسی دفاعی، یکی از ابعاد مهم نرم قدرت دفاعی به شمار می روند. به همین سبب پاسخ به تهدیدات برآمده از پیمان های دفاعی رقبای منطقه ای ایران، تنها از مسیر افزایش قدرت سخت دفاعی امکانپذیر نیست و به نتایج موثری منجر نخواهد شد.
نویسنده: سید حسین موسوی (رئیس مرکز پژوهش های علمی و مطالعات استراتژیک خاورمیانه) | ۱۲ آبان ۱۳۹۵
موضوع مشارکت ترکيه در جنگ موصل در هفته هاي اخير به موضوع درگيری های لفظی ميان رهبران ترکيه و عراق تبديل شده است و رهبران دو کشور تا آنجا پيش رفتند که خارج از عرف ديپلماتيک به يکديگر اهانت کردند.