کیهان  برزگر

کیهان برزگر

کیهان برزگر رئیس پژوهشکده مطالعات استراتژیک خاورمیانه است. وی دانشیار روابط بین‌الملل در واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی می‌باشد. حوزه مطالعاتی دکتر برزگر مطالعات سیاست خارجی، مسائل خاورمیانه و خلیج فارس، روابط ایران و آمریکا، و مسائل هسته‌ای ایران است.

 نامبرده کتاب و مقالات زیادی به فارسی و انگلیسی در مجلات معتبر داخلی و بین‌المللی به چاپ رسانده و در کنفرانس‌های متعدد بین‌المللی شرکت کرده است. آخرین آثار پژوهشی وی عبارتند از: "عقلانیت سیاسی در سیاست خارجی ایران"، مجله واشنگتن كوارترلی (۲۰۱۷)، ‍‍"ژئوپلتیك برجام، سیاست خارجی ایران پس از توافق هسته‌ای"، مجله آنالیست تركیه (۲۰۱۶)، فزصت‌های حضور روسیه در سوریه" دانشگاه هاروارد (۲۰۱۶)، "نقش ایران در شكست داعش"، فارن آفرز (۲۰۱۵). آخرین كتاب وی با عنوان سیاست خارجی ایران در خاورمیانه پس از بهار عربی توسط انتشارات وزارت امورخارجه ایران در سال ۱۳۹۴ منتشر شده است. دكتر برزگر سردبیر مجله انگلیسی دیسكورس می‌باشند.


تعداد 173

سیاست خارجی ایران در افغانستان بعد از سقوط طالبان

نویسنده: کیهان برزگر | ۹ تیر ۱۳۹۳

مجله آمریکایی واشنگتن کوارترلی در شماره تابستان 2014 خود مقاله ای از کیهان برزگر استاد روابط بین الملل واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد در مورد "سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران پس از سقوط طالبان در افغانستان" منتشر کرده است. خلاصه این مقاله به شرح زیر است.

اشتباه نکنید آقای پترائوس! رفع تحریم ها منجر به ثبات منطقه ای می شود

نویسنده: کیهان برزگر | ۶ اردیبهشت ۱۳۹۳

اخیرا در روزنامه واشنگتن پست مقاله ای به قلم مشترک دیوید پترائوس و ونس سرچوک منتشر شده است که به دولت اوباما توصیه می کند به سیاست قدیمی حضور مستقیم و همه جانبه آمریکا در منطقه برای مهار ایران متوسل شود. دکتر کیهان برزگر در یادداشت زیر جوابیه مبسوط به این مقاله نوشته و بحث کرده است که تا چه حد استدلال های این دو نویسنده می تواند ناکارآمد و تاریخ گذشته باشد.

بحران اوکراین و سیاست خارجی ایران

نویسنده: کیهان برزگر | ۲۷ اسفند ۱۳۹۲

به درستی می توان بحران اوکراین را به عنوان یک رقابت ژئواستراتژیک بین روسیه (شرق)و امریکا (غرب) برای تعریف نقش و نفوذ منطقه ای و جهانی طرفین معنی کرد که بحث های سنتی از نگاه به شرق و غرب را به دنبال خواهد داشت و در دایره فکری و سیاست ایران، یک بار دیگر و این سوال که آنچه در واقع باید سیاست ایران در برخورد با چنین بحران باز خود نشان دهد چیست؟

ایران و آمریکا می خواهند یکدیگر را مدیریت کنند

نویسنده: کیهان برزگر | ۲۲ اسفند ۱۳۹۲

موضوع هسته ای به عنوان یک موضوع استراتژیک مهم که از درون آن می تواند جنگ، صلح و منافع استراتژیک منطقه ای و جهانی بیرون آید، هم برای ایران در سطح منطقه ای و هم برای امریکا در سطح جهانی حائز اهمیت است. بنابراین هر دو طرف قانع شده اند از طریق تعامل به توافق برسند هرچند اگر این توافق اجباری و با اکراه همراه باشد.

توافق هسته ای ژنو و نقش منطقه ای ایران

نویسنده: کیهان برزگر | ۲۶ بهمن ۱۳۹۲

در روند دستیابی به یک توافق جامع هسته ای داشتن یک نقش قوی منطقه ای برای مدیریت و خنثی کردن فشارهای نیروهای مخالف منطقه ای ضروری است.

کنفرانس ژنو 2 هم ناکام می ماند

نویسنده: کیهان برزگر | ۹ بهمن ۱۳۹۲

آمریکا واقعا نیاز دارد در روش سنتی خود در برخورد با مسائل منطقه ای که عمدتا منجر به شکستن اجماع سیاسی و پیگیری سیاست های مستقل بازیگران می شود تجدیدنظر کند و به فکر یک روش جدیدتر و پیشرفته تر باشد.

اگر توافق نمی شد

نویسنده: کیهان برزگر | ۲۵ دی ۱۳۹۲

توافق هسته ای ژنو معادلات سیاسی- امنیتی منطقه ای و بین المللی را به نفع ایران عوض کرده و این کشور در حد و اندازه قدرت ملی خود توانسته است خواسته های خود را به طرف مقابل بقبولاند.

آمریکا از نفوذ ایران بر بشار اسد استفاده کند

نویسنده: کیهان برزگر | ۱۴ دی ۱۳۹۲

ایران و آمریکا نباید در نگاهی کلان و منطقه ای منافع خود را به شکل برد – باخت تنظیم کنند بلکه باید از فرصت همکاری بوجود آمده در برخی بحران های مشترک مانند سوریه برای تقویت صلح و ثبات منطقه ای استفاده کنند.

سوریه برگ برنده ایران در مذاکره با 1+5

نویسنده: کیهان برزگر | ۷ دی ۱۳۹۲

نباید اقدام قابل توجه اوباما در قبال ایران را نادیده بگیریم.اوباما با این توافق با ایران وارد مسیری برای اولین بار در روابط دو کشور در طی 34 سال گذشته شده که می تواند ساختار سنتی موجود در دستگاه دیپلماسی این کشور که مبتنی بر معرفی تهدید ایران برای آمریکا است را دچار تغییر و تحول کند.

روحانی، بين منطقه گرايی و جهانی شدن

نویسنده: کیهان برزگر | ۱۸ آذر ۱۳۹۲

توافق هسته اي ژنو بين ايران و گروه 1+5 و افزايش همکاری ايران و غرب الزاماً به بهای کاهش روابط منطقه ای ايران نيست که به طور بنيادی يک اولويت در هدايت سياست خارجي ايران بوده است.

بیوگرافی