ایران

تعداد 186

حملۀ تروریستی چابهار و ظهور پدیدۀ دیسراپشن

نویسنده: مسعود رضائی  |   ۱۹ آذر ۱۳۹۷

پیش از این بر این نظر بودم که دستورالعمل خاص شی جین‌پینگ رئیس جمهور چین در پرتو پیش‌روی به غرب، برای سال‌های آتی، ابعاد منفی متعددی را متوجه منافع اقتصادی و امنیتی کشور خواهد نمود؛ اما حادثه تروریستیِ چابهار نشان داد که این مهم را باید از هم‌اکنون جدی و زایمانی زودرس در نظر گرفت. بلافاصله پس از حمله تروریستی 15 آذر در چابهار، جواد ظریف در واکنش به این اتفاق، در شبکه اجتماعی توئیتر با پیامی تند و هشدارآمیز، تلویحاً آمریکا، کشورهای عرب منطقه و مشخصاً امارات متحده عربی را مسئول این جنایت قلمداد نمود و اظهار داشت: «...در سال ۲۰۱۰ سرویس‌های امنیتی ما افراط‌گرایانی را که از امارات می‌آمدند، ردیابی و بازداشت کردند و ...». اما واقعیت مارجرا چیست و چطور می‌توان این حادثه را تحلیل کرد. آیا نقش آمریکا، عربستان سعودی و امارات در این جنایت پررنگ است یا این حادثه را می‌توان در پیوند با تحولات و رقابت‌های استراتژیک میان هند و پاکستان و چین و آمریکا هم به بحث گذاشت؟

انتشار مقاله دکتر کیهان برزگر، رئیس پژوهشکده در گلوبال بریف

امكان «توافق بزرگ» بین ایران و آمریكا پس از خروج از برجام

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۲۹ آبان ۱۳۹۷

ایران یك سیاست مقاومتی به منظور دفع تهدیدات اعمالی آمریكا با تمركز بر راهبرد «نگاه به درون» را در پیش گرفت تا از این طریق ظرفیت و قوت اقتصاد ملی خود را تقویت كرده و همزمان با بهره‌برداری از موقعیت برتر ژئوپلتیك خود در مدیریت بحران‌های منطقه‌ای به ایفای نقش سیاسی خود بپردازد.

مخاطرات سند راهبرد ضد تروریسم آمریکا

نویسنده: حسین مفیدی احمدی  |   ۲۰ آبان ۱۳۹۷

قرار گرفتن ایران در مرکز تصویر تروریسم بین‌الملل چه به عنوان یک واقعیت در نگاه مقامات آمریکا در نظر گرفته شود و چه به عنوان یک اَبَر واقعیت برساخته، واجد مخاطرات امنیتی گسترده‌ای برای ایران خواهد بود.

گفت‌وگوی عصر اندیشه با دکتر کیهان برزگر، استاد روابط بین‌الملل

عصر ائتلاف‌ها گذشته است

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۷ آبان ۱۳۹۷

ما باید رویکرد ائتلاف‌محور و تکیه کامل بر دیگران، اعم از غرب یا شرق را در اندیشه‌های تئوریک و سیاست‌گذاری خود کنار بگذاریم و روی پای خود بایستیم. یعنی ما باید سایز قدرت ملی خود را تقویت نموده و آسیب‌پذیری‌مان را از درون کم کنیم.

انتشار مقاله دکتر کیهان برزگر، رئیس پژوهشکده در مرکز مطالعات الجزیره

ایران و توازن قوای در حال ظهور منطقه‌ای

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۳ مهر ۱۳۹۷

تمایل به تقویت "همکاری های منطقه ای" همواره در استراتژی سیاست خارجی ایران قوی بوده، اما همزمان نیاز دارد تا با اصل ثابت دیگر سیاست خارجی کشور یعنی "بازدارندگی تهدید از منطقه" (سخت و نرم) به نوعی تعادل برسد.

فهم معاهدات خزر

نویسنده: جواد میر گلوی بیات  |   ۲۷ مرداد ۱۳۹۷

پس از نشست پنج کشور حاشیه دریای کاسپین در آکتائو شاهد نضج مباحثات در سپهر عمومی و جامعه نخبگان هستیم. برای اینکه نگاه جامع و چند سبب بین به این معاهده که توسط جمهوری اسلامی ایران امضا شد داشته باشیم ضروریست که با خط سیر قراردادهای مهم در مورد دریای خزر فی ما بین روسیه تزاری و شوروی با دولت­ های حاکمه بر ایران داشته باشیم.

انتشار سرمقاله رئیس پژوهشکده در روزنامه شرق

کنترل حساب شده تنگه هرمز

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۱ مرداد ۱۳۹۷

به صفر رساندن صدور نفت ایران اقدامی خصمانه و غیرمشروع در محروم کردن یک ملت از منافع اقتصادی و بالطبع برخلاف منشور ملل متحد و تمامی قواعد بین المللی است. در چنین شرایطی، بهره بردای از امتیاز ژئواستراتژیک «کنترل حساب شده» تنگه هرمز به ضرر منافع کشورهای متخاصم یک «دفاع مشروع» به حساب می آید.

انتشار سرمقاله رئیس پژوهشکده در روزنامه شرق

دوچندجانبه‌گرایی منطقه‌ای

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۵ تیر ۱۳۹۷

بعد از خروج ترامپ از برجام برای اعمال تحریم های سخت اقتصادی و فشارهای جدید سیاسی، کارآمدترین راهبرد سیاست خارجی ایران برای توسعه اقتصادی و تولید امنیت، گرایش به "دوچندجانبه گرایی" منطقه ای با تکیه بر منابع مستقل قدرت ملی است.

پیمان شانگهای و تصویر مبهم روابط ایران و چین

نویسنده: مسعود رضائی  |   ۲۷ خرداد ۱۳۹۷

دستیابی به توافق هسته‌ای میان ایران و گروه ١+٥ و متعاقب آن رفع تحریم‌ها و همچنین عملیاتی شدن دكترین تعامل سازنده توسط دولت روحانی، موجب نشده است تا جایگاه ایران نزد چین و در قالب شانگهای ارتقاء یابد.

گفت‌وگوی روزنامه دنیای اقتصاد با دکتر کیهان برزگر رئیس پژوهشکده مطالعات استراتژیک خاورمیانه

فرصت‌سازی‌ از خروج ترامپ

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۱۲ خرداد ۱۳۹۷

باز گذاشتن کانال‌های گفت‌وگو و حفظ اروپا از لحاظ سیاسی برای حفظ روسیه و چین و به‌طور کلی جبهه سیاسی طرفداران برجام ضروری است. یعنی موفقیت ایران در این شرایط سخت به حفظ این زنجیره روابط سیاسی، هم برای مقابله با زیاده‌خواهی‌های ترامپ و هم برای اقناع افکار عمومی بین‌المللی بستگی دارد.