روسیه

تعداد 39

مهم ترین تحلیل ها از تصمیم پوتین برای خارج کردن نیروهای روسیه از سوریه

نویسنده: مريم سلمان يزدی  |   ۱۰ فروردین ۱۳۹۵

اقدام روسیه یک اقدام تاکتیکی است بدین معنی که همزمان با آغاز کنفرانس ژنو ۳ صلاح در این بوده که روسها اعلام عقب نشینی کنند تا دولت سوریه مواضع تندی بگیرد و روسها مسئولیتی در قبال این مواضع نداشته باشند و کسی از آنها نخواهد که روی سوریه فشار بیاورند.

محرک های اقدام نظامي روسيه در سوريه

نویسنده: اختر قاسمی  |   ۹ اسفند ۱۳۹۴

محرک بسیار مهمی که در اقدام نظامی روسیه در سوریه نقش مهمی داشته این است که از نظر روسیه، واکنش های تعلل آمیز ایالات متحده آمریکا نسبت به داعش که به طور جدی واکنشی بر علیه آن انجام نمی داد، به معنای از دست دادن خاک سوریه به نفع داعش و تضعیف آن در برابر نیروهای غیر داعشی همچون ترکیه و کشورهای حوزه خلیج فارس خواهد بود.

نظم نوظهور جهانی در پرتو حضور روسیه در سوریه

نویسنده: بهزاد احمدی لفورکی  |   ۱۹ دی ۱۳۹۴

روسیه با مداخله در سوریه جلوی یکه‌تازی غرب برای تحمیل نظم جهانی مورد نظر خود را گرفته و شکل‌گیری این نظم را بدون موافقت مسکو با مشکل روبرو ساخته است. این موضع در کنار انضمام کریمه به خاک روسیه قابل فهم‌تر است و نشان می‌دهد که روسیه از توان بازتعریف نظم مذکور یا حداقل ایفای نقش برهم زننده برخوردار است. در واقع روس‌ها به خوبی فهمیده‌اند که در مقام یک قدرت بزرگ جهانی ‌‌باید از ظرفیت‌های خود بخصوص ظرفیت‌های ژئوپلیتیکی برای تاثیرگذاری بر شکل‌گیری نظم نوظهور جهانی و منطقه‌ای و مهار آمریکا برای تامین مافع خود بهره گیرند.

بحران سوریه و آغاز نئومرکانتیلیسم روسی

نویسنده: عبدالرسول دیو سالار  |   ۱۹ دی ۱۳۹۴

روس­ها از این نکته استراتژیک آگاه هستند که توان مانور سیاست خارجی در قرن 21 همچنان به دو عنصر ظرفیت اقتصادی و ظرفیت نظامی وابسته است. به این ترتیب از منظر روسی هرگونه تمایلی برای فعال­سازی سیاست خارجی و بازیابی توان تاثیرگذاری جهانی، منوط به تقویت همزمان دو بال قدرت اقتصادی و قدرت نظامی است.

روابط ایران و روسیه در پرتو بحران سوریه و مبارزه با داعش

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۲۵ آذر ۱۳۹۴

روسیه به ایران نیاز دارد چون تنها کشوری است که همزمان در عراق و سوریه و در معادلات میدانی و سیاسی دارای نقش ائتلاف ساز و موثر است. همزمان ایران به نقش روسیه در معادلات هوایی و ایجاد تعادل سیاسی-امنیتی جبهه رقبای منطقه ای و فرامنطقه ای یعنی ترکیه و عربستان و آمریکا نیاز دارد. این دو بازیگر همچنین به این درک رسیده اند که بدون تغییر در مواضع بازیگران رقیب منطقه ای حل منازعه داخلی سوریه حتی مبتنی بر یک توافق نسبی و برد-برد ناممکن به نظر می رسد.

پیامدهای سرنگونی سوخوی روسی توسط ترکیه بر روابط روسیه - ناتو

نویسنده: بهزاد احمدی لفورکی  |   ۱۵ آذر ۱۳۹۴

دبیر کل ناتو، ضمن اعلام حمایت اعضا از حق ترکیه برای دفاع از حریم هوایی خود، از اقدام آنکارا حمایت کرد و در عین حال از دو طرف خواست تا آرامش خود را حفظ کنند. درواقع بحران فوق نشان می‌دهد که متاسفانه ناتو درباره مدیریت بحران، فاقد یک مکانیزم مشخص است که به نحوی بتواند باعث کاهش تنش شود.

فرصت های حضور روسیه در سوریه برای ایران

نویسنده: کیهان برزگر  |   ۱۹ آبان ۱۳۹۴

اگرچه حضور روسیه در سوریه برای ایران از این لحاظ که فضای سیاسی جدیدی برای تسریع راه حل سیاسی جهت حل این بحران فراهم می کند یک فرصت است، همچنین باید به این نکته هم توجه داشت که نزدیکی ایران و روسیه در بحران سوریه، بیشتر ائتلاف سیاسی مبتنی بر یک نیاز متقابل برای دفع یک تهدید امنیت ملی در زمان ناامنی است، نه الزاما یک اتحاد استراتژیک.

نسخه روسی مبارزه با داعش

نویسنده: اعظم ملایی  |   ۱۰ آبان ۱۳۹۴

به نظر می رسد فراخواندن قدرتهای اثر گذار منطقه ای برای مشارکت در بحران سوریه در موقعیت فعلی، حاکی از محاسبات استراتژیک مسکو برای طراحی نقشی جدید برای خود در خاورمیانه، رقابت جویی جدید با غرب و تلاش برای ایجاد همسویی هر چند موقت در بین قدرتهای رقیب جهت مقابله با تهدید فراگیر داعش است.

سیاست خاورمیانه ای روسیه و گفتمان اوراسیاگرایی

نویسنده: اختر قاسمی  |   ۱۷ اسفند ۱۳۹۳

در کل، درک روسیه از منطقه خاورمیانه با توجه به نگاه ژئوپلیتیکی است که نشات گرفته از گفتمان اوراسیاگرایی است. عناصر گفتمانی اوراسیاگرایی به عنوان یک محرک عمده در سیاست خاورمیانه ای روسیه باعث شده است تا این کشور با نشان دادن توجه خاص به این منطقه، در واکنش به جریانات مربوط به بحران اوکراین و تحریم های اقتصادی، هر چه بیشتر با کارت بازی خاورمیانه عمل کند.

بحران اوکراین و تغییر در روابط بین روسیه و چین

نویسنده: مریم پاشنگ  |   ۵ خرداد ۱۳۹۳

به نظر می رسد که با تداوم فشارهای موجود غرب بر روسیه از یک سو و بر چین از سوی دیگر روند تبدیل روابط سمبلیک بین روسیه و چین به روابط استراتژیک تسریع شود و احتمالا بحران اوکراین و اعمال تحریم بر علیه روسیه نقطه عطفی در این بین خواهد بود و این بار پوتین به رویاپردازی در مورد بازگشت به امپراطوری تزار فرو می رود.