بررسی مسایل استراتژیک خاورمیانه

تعداد 61

جنگ اوکراین و نگرش راهبردی ایران

نویسنده: سید حامد حسینی  |   ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۱

جنگ روسیه و اوکراین توقف جدیدی را در چارچوب روابط بین‌الملل نشان داد که حداقل می‌توان آن را مرحله دوم در رقابت واقعی بین شرق و غرب توصیف کرد. روابط روسیه از یک سو و آمریکا و اروپا از سوی دیگر بیش از گذشته ناهمسوتر و قطبی‌تر شده است و در این بین برآوردهایی وجود دارد که حاکی از حمایت ضمنی چین از عملیات نظامی روسیه علیه اوکراین و به طور کلی رویارویی آن با غرب است. این قطب‌بندی گسترش می‌یابد تا به خاورمیانه برسد و در کنار نشان دادن رویکرد ایالات متحده، اختلاف عمیقی را در نگرش‌ها در تعدادی از کشورهای خاورمیانه نشان می‌دهد

خاورمیانه و ملاحظات جنگ اوکراین

نویسنده: سید حامد حسینی  |   ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۱

پیامدهای نظامی و سیاسی تهاجم نظامی روسیه به خاک اوکراین در 24 فوریه 2022 هر چه باشد و حتی اگر حمله متوقف شود، باعث یک رویارویی وسیع و آشکار بین غرب و روسیه شده است.

اهداف و زمینه‌های برگزاری نشست نقب

نویسنده: سید حامد حسینی  |   ۲۷ فروردین ۱۴۰۱

وزرای خارجه اسرائیل، ایالات متحده، مصر، مراکش، امارات و بحرین در 27 و 28 مارس 2022 نشستی در نقب برگزار کردند. هدف اعلامی از نشست نقب ظاهرا بحث در مورد امنیت منطقه‌ای و همکاری اقتصادی بر اساس روح توافق ابراهیم بود که روابط بین اسرائیل و چند کشور عربی را عادی کرد. اجلاس حول چهار محور موضوعی بود که البته ناهماهنگی قابل توجهی را در میان شرکت‌کنندگان ایجاد کرد: ایران، روسیه، قیمت انرژی و فلسطین. اما به طور مشخص، یائیر لاپید وزیر امور خارجه اسرائیل خواستار برگزاری این نشست با هدف ایجاد اتحاد اسرائیلی-عربی تحت حمایت آمریکا برای مقابله با پروژه هسته‌ای ایران و سیاست‌های منطقه‌ای آن شده بود. این گام، به وضوح تبدیل درگیری اصلی در منطقه از منازعه اعراب و اسرائیل به درگیری بین اعراب و اسرائیل در یک اردوگاه و ایران در اردوگاه دیگر بود.

چرایی رفتار ترکیه در مسیر احیای روابط با اسرائیل

نویسنده: سید حامد حسینی  |   ۱۵ فروردین ۱۴۰۱

پس از 12 سال بیگانگی، اسحاق هرتزوگ، رئیس‌جمهور اسرائیل در مارس 2022 به دعوت همتای ترک خود به آنکارا سفر کرد و اردوغان در این ملاقات اظهار داشت که دولت ترکیه به سمت احیای روابط با تل‌آویو و احیای همکاری مشترک در تعدادی از پرونده‌ها در منطقه به‌ویژه پرونده انرژی شرق دریای مدیترانه به پیش می‌رود.

سیاست خارجی عمان در قبال اسرائیل

نویسنده: سید حامد حسینی  |   ۲۱ اسفند ۱۴۰۰

زمانی که امارات، بحرین، سودان و مراکش به مصر و اردن در برقراری روابط دیپلماتیک با اسرائیل پیوستند، اعراب و اسرائیلی‌ها به طور یکسان انتظار داشتند که عمان کشور بعدی باشد که به توافقنامه ابراهیم می‌پیوندد، به ویژه از آنجایی که این بازیگر از دهه 1970 روابط سطح پایینی با اسرائیل داشته است.

متاورس و دگرش های راهبردی در روابط بین الملل

نویسنده: سهراب انعامی علمداری  |   ۱۴ اسفند ۱۴۰۰

علوم سیاسی و روابط بین الملل به مانند سایر حوزه های علوم انسانی طی سال های اخیر به شدت تاثیرپذیرفته از حوزه های دیگر علوم از جمله علوم طبیعی، فیزیک، ریاضی و حتی فناروی های نوین اطلاعاتی بوده است؛ روندهای جدیدی که ظهور و بروز کرده و به سرعت حوزه های مختلف ازجمله روابط بین الملل، سیاست بین الملل و نظم جهانی را تحت تاثیر خود قرار داده اند.

حمله روسیه به اوکراین و فرصت تاریخی ایران

نویسنده: علی عیدی پور  |   ۱۴ اسفند ۱۴۰۰

حمله نظامی روسیه به اوکراین فصل جدیدی را در نظم بین المللی رقم زده که در آن،سطح تنش بین آمریکا و روسیه به میزان کم سابقه ای بالا رفته است.این تنش کم سابقه برای ایران حکم یک شمشیر دولبه را دارد که هم میتواند موجب پیروزی شود و هم میتواند اسباب شکست باشد،چرا که ایران با هر دو طرف این تنش پیوند دارد

تغییر یا استمرار در سیاست منطقه‌ای ترکیه

نویسنده: سید حامد حسینی  |   ۷ اسفند ۱۴۰۰

دستور کار اخیر سیاست خارجی ترکیه تحت گام‌هایی در جهت توسعه و تقویت روابط با چندین کشور منطقه بوده است که در سفر رجب طیب اردوغان به امارات در فوریه 2022 به طور چشمگیری برجسته شده است.

استراتژی قدرت هوشمند، رویکرد جدید رهبران امارات متحده عربی

نویسنده: سید جواد موسوی زارع  |   ۳۰ بهمن ۱۴۰۰

عموما برای تحلیل رفتار بازیگران در صحنه بین الملل محققان مبتنی بر پارادایم، معرفت شناسی و سایر عوامل دخیل از تئوری های گوناگونی همچون نظریه ثبات هژمونیک، بازدارندگی، صلح دموکراتیک، چرخه کندراتیف و.. بهره برداری می کنند. سوزان ناسل، اندیشمند مطرح آمریکایی جهت توصیه به سیاست مداران آمریکایی در مقابل تحولات جدید روابط بین الملل از استراتژی جدیدی تحت عنوان قدرت هوشمند را مطرح می کند.

آینده سیاست خارجی کویت در پرتو رقابت شاهزادگان

نویسنده: محمد ناصحی  |   ۳۰ بهمن ۱۴۰۰

در کویت مانند دیگر شیخ نشین های عربی حاشیه خلیج فارس، سنتی خانوادگی به عنوان رویه پذیرفته شده برای انتقال قدرت وجود دارد. براساس قانون اساسی، حاکم کویت باید از نسل «شیخ مبارک بن صباح آل صباح» ملقب به «شیخ مبارک کبیر» موسس و والی کویت طی سال‌های ۱۸۹۶تا ۱۹۱۵ باشد. پس از مرگ شیخ مبارک، فرزند ارشد وی به نام «جابر المبارک آل صباح» تا فوریه ۱۹۱۷ و پس از وی فرزند دیگر شیخ مبارک به نام «سالم المبارک آل صباح» تا سال ۱۹۲۱ بر کویت حکومت کردند. از آن زمان، سنت جانشینی در این کشور بر گردش قدرت میان فرزندان شیخ جابر و شیخ سالم بوده است که در فرهنگ سیاسی کویت به سنت «جابری _ سالمی» موسوم است.